NA ŁONIE NATURY CZ. II

Podczas pieszych wędrówek staraj się nie zatruwać życia współtowarzyszom. Bądź zawsze punktualny. Stosuj się do życzeń większości, nie narzucaj swojej woli wszystkim, gdy postanowiłeś np. iść w odmiennym kierunku niż reszta. Nie okazuj tak bezwzględnie swego egoizmu. Ubieraj się tak (buty!), aby Twój strój nie utrudniał marszu i Tobie, i innym.

Gdy Twoi towarzysze muszą zwalniać tempo dlatego, że włożyłaś eleganckie pantofelki zamiast wygodnych trampek, nie dziw się, jeśli nie zechcą powtórnie z Tobą iść. Gdy wybierasz się na wycieczkę, musisz wiedzieć, czy zdolna jesteś do tego wysiłku. Jeżeli nie czujesz się na siłach – zostań w domu.

Nie każ też nosić panom Twoich tłumoczków. Zabierz z sobą tyle, ile sama udźwigniesz. Wybierając miejsce odpoczynku liczcie się również z cudzą własnością i obyczajami. Żaden chtop, gajowy, leśniczy nie zniesie, by mu ktoś wygniatał łąkę albo zboże, łamał krzewy czy drzewa. Prosta przyzwoitość nakazuje wyszukanie takich zakątków w lesie, w polu czy w górach, by nie czynić szkód i przykrości nikomu. Nawet wtedy, gdy nikt nas nie widzi – pozostańmy kulturalnymi ludźmi.

W miejscach postoju przygotowuj jedzenie estetycznie. Zachowuj porządek. Przypomnij sobie, jakie przykre wrażenie sprawiają na Tobie pozostawione odpadki, butelki, skorupki jajek, pudełka od papierosów, papierki po cukierkach. Złościsz się w duchu na innych, a więc sam też tego nie rób. Zaśmiecony las wygląda jak po przejściu bandy chuliganów, I bardzo źle świadczy o kulturze społeczeństwa. Wszelkie resztki trzeba zatem zakopać, ukryć w jakimś dołku i przykryć kamieniem lub mchem, wreszcie – spalić.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>